Spreepark

Toen Kulturpark Plänterwald in 1969 opende naast de rivier de Spree, leek de toekomst in Berlijn behoorlijk rooskleurig. De 29,5 hectare bosgrond in Treptower Park grensde aan Kreuzberg en Neukölln, en werd gebruikt om een glanzend nieuw amusementpark aan de rivier te creëren. Waterattracties, kermisspellen, monumenten en een enorme reuzenrad volgden, het enige park van zijn soort in Berlijn. Nadat de muur in 1989 viel, ging het park verder onder privatisering, toen bekend als VEB Kulturpark Berlin, onder leiding van Norbert Witte.<\/font><\/p>

Afbeelding © Annika (Flickr) Hoofd afbeelding Boven © Chris Grabert (Flickr)<\/font><\/p> Het Giant Ferris Wheel in Spreepark Berlijn

Drogen en Attractie Diefstal in het Hart van Berlijn<\/b><\/font><\/p>

Deze verandering van eigendom leidde tot een reeks evenementen en schandalen die niet zouden misstaan in HBO's tv-serie Carnivàle: Het park kreeg aanzienlijke financiële problemen nadat de gemeenteraad 3000 parkeerplaatsen had verwijderd in een poging om het omringende bos te behouden. Norbert Witte in paniek en vertrok, en slaagde erin zes volledige attracties van Berlijn naar Lima te stelen en te transporteren zonder ook maar enige bureaucratische veren te rimpelen. De familie vertrok naar Peru, waar Norbert zich voorstelde een nieuwe pretparkonderneming te beginnen met zijn gestolen attracties.<\/font><\/p>

De vrouwen in de familie, die vermoeden dat hun Peruaanse avontuur van korte duur zou zijn, lieten de mannen van Witte vervolgens achter in Peru en verhuisden terug naar Berlijn. Vader en zoon werden vervolgens gearresteerd en gevangen genomen voor het smokkelen van 180 kilogram cocaïne in de Flying Carpet attractie, en Norbert Witte eindigde jaren later in een aanhangwagen in Plänterwald en weigerde nog iets met Spreepark te maken te hebben.<\/font><\/p>

Afbeelding © vpisteve(Flickr)<\/font><\/p>

De Vrouwen Verzorgen de Schade<\/b><\/font><\/p>

Norberts vrouw Pia en dochter Sabrina hebben hun best gedaan om te herstellen wat ze konden. In 2011 openden ze Mythos, een klein café bij de ingang van het park, en begonnen ze met het organiseren van rondleidingen door de parken. De Parkbahn (een schattige mini-trein die de omtrek van het pretpark doorkruist) is nu weer in werking, en het park wordt vaak gebruikt als een entertainment- en evenementenlocatie en filmset.<\/span><\/p>

De roestige panelen, gevallen dinosaurussen en verrotte bruggen kunnen voor enkele gezondheids- en veiligheidsproblemen zorgen voor het algemene publiek, maar ze zijn populair gebleken bij bands die vooral genieten van het maken van etherische muziekvideo's in de mist die de gevallen attracties omringen. Het productieteam voor de film Hanna gebruikte het terrein voor een van de scènes. Ondanks strenge beveiliging blijft het inbreken in het park midden in de nacht een populaire bezigheid voor nieuwsgierige lokale inwoners en bezoekers. Af en toe decapiteert iemand een stegosaurus en steelt in de nacht weg.<\/font><\/p>

Nieuwe Richtingen voor Spreepark?<\/b><\/font><\/p>

Vele investeerders hebben interesse getoond in het kopen en opknappen van Spreepark, maar de bureaucratische en financiële hindernissen zijn voldoende om de meesten af te schrikken. Een poging tot gedwongen verkoop mislukte in 2013. Evenementen blijven bloeien, wat duizenden bezoekers aantrekt. De familie Witte heeft ideeën voor de toekomst, maar voor nu blijft het park relatief levenloos en volledig fascinerend. Vallen dinosaurussen liggen gebroken in het bos, verlaten auto’s zitten te zwijgen op sporen die nergens naartoe leiden, en het reuzenrad draait met de wind, langzaam en spookachtig in de verte.<\/span><\/p>