Zeiss Gro˙splanetaarium - Kosmiczne Melodie Filmowe

 

Filmy są dla mnie tak samo ważne jak muzyka, więc gdy miałem okazję uczestniczyć w pokazie w Zeiss Gro˙splanetaarium, byłem zachwycony, odkrywając, że mają prezentację zatytułowaną „Kosmiczne Melodie Filmowe.” Nawet w innym kraju, fajną rzeczą w programie muzycznym jest to, że do jego oglądania nie jest wymagana znajomość konkretnego języka. 

Opis pokazu zaprasza widzów do podróży pod odległymi galaktykami, naszym układem słonecznym i nie tylko, podczas słuchania melodii z ścieżek dźwiękowych popularnych filmów - nowych i starych. Style muzyczne w „Kosmicznej” serii planetarium są opisywane jako chillout, jazz i rock. 

Dźwięk jest zazwyczaj jednym z pierwszych zmysłów, które rozwijamy od narodzin (a nawet przed nimi), więc myślę, że sprawiedliwe jest powiedzenie, że wszyscy prawdopodobnie usłyszeliśmy naszą pierwszą piosenkę zanim wypowiedzieliśmy nasze pierwsze słowo. Muzyka to twórczość, która istniała długo przed tym, jak ją oznaczyliśmy i która przetrwa nas jeszcze długo po tym, jak opuścimy tę Ziemię. Muzyka ma niesamowitą zdolność dotarcia do głębi naszych serc i umysłów, które żadna dusza nigdy wcześniej nie widziała ani nie czuła. Muzyka opowiada historie i sprawia, że czujemy wszelkiego rodzaju emocje. Muzyka jest ekspresją nas samych i wszystkim, czym moglibyśmy być. Muzyka to dualizm teraźniejszości i wizju, i ma tak wiele znaczenia dla każdego słuchacza.

Miałem kilka doświadczeń w planetariach wcześniej, zazwyczaj typowe „zwiedzanie konstelacji” lub „spojrzenie na nasz układ słoneczny”. Fajnie było móc iść i się zrelaksować oraz zobaczyć coś innego tym razem, ciesząc się takimi dźwiękowymi przyjemnościami, a także oglądając wciągający spektakl. Nawet jeśli nie wymaga to nadmiernej ilości mocy mózgowej, słuchanie kogoś opowiadającego o gwiazdach lub czymkolwiek związanym z nauką wciąż wymaga wysiłku, by zaangażować się i usłyszeć, co jest mówione. Muzyka, z drugiej strony, porusza osobę i pozwala im angażować się na dowolnym poziomie, który uznają za właściwy - nawet jeśli oznacza to odłączenie się.

Sam pokaz spełnił swoje obietnice, otwierając bardzo znanym motywem z Harry'ego Pottera, a w trakcie pokazu grając inne łatwo rozpoznawalne melodie, takie jak te z Szczęk, Diuny (2020) i kończąc na Titanicu. Inne, może mniej zauważalne (dla niektórej publiczności) instrumentale obejmują utwory z Joker, Blade Runner 2049 i Piękny świat Amelie. Zarówno muzyczne, jak i sceniczne przejścia były bezbłędne i doskonale dopasowane pod względem tonu i napięcia. Na przykład, motyw z Szczęk grał na tle wielu ujęć czarnej dziury - mowa o napięciu!

Obraz planetarium był jasny jak dzień w nieoświetlonym pomieszczeniu. Oczywiście cały pomysł okrągłego, kopułowego kształtu polega na tym, aby całkowicie zanurzyć widzów w ekranie, sprawiając, że wydaje się, jakby patrzyli w niebo. Niektóre ujęcia były statyczne, podczas gdy inne kręciły się wokół lub przeplatały przez obiekty powyżej, sprawiając, że czujesz, że się poruszasz, jednocześnie opierając się w fotelach, z głową skierowaną w górę. To jest osobiście moja ulubiona część, ale myślę, że powinno to również być ostrzeżeniem dla każdego, kto jest podatny na zawroty głowy - jeśli to pomoże, nie jest to tak bardzo immersyjna jak jazda na karuzeli, która porusza nie tylko ekran, ale także twój fotel.

Sceneria podczas pokazu obejmowała od księżyca i gwiazd, przez nasz układ słoneczny, odległe galaktyki i więcej - w tym uroczy mały widok chaty ze śniegiem na ziemi i jasną zielenią zorzy polarnej świecącą nad nią. 

Pokaz trwał około godziny, z bardzo miłą pomocą ze strony personelu planetarium przed i po. Częścią tego, co sprawiło, że doświadczenie było jeszcze lepsze, była czystość i komfortowość przestrzeni, a także wyjątkowa obsługa. 

Dla każdego, kto szuka nowego rodzaju doświadczenia filmowego, gorąco polecam każdemu w każdym wieku, aby poszedł zobaczyć dowolny pokaz w Zeiss Gro˙splanetaarium!

Aby zobaczyć dostępne daty wydarzeń w planetarium i bilety, kliknij tutaj.<\/div>